Yusuf Işık 3 Şiirleri - Şair Yusuf Işık 3

Dokunur mu hiç
Ocak ayazının
Nazlı soğuğu
Har vurmuş
Güneş çağmış
Ay yüzlü sevdalılara

Gök yüzü özgürlüğün
Uçmak
Yaşam pınarının simgesi
Ölüm
Yaşamın seçeneğiyse
Yüreği nakışlı

Duvar bilir
Göğsüne dayanan
Bedenin dilini
Saklar koynunda
Sıcaklığını
Anlık renklerle

Kin taşır
Öfke düşerken
Asker cepheye
Kan kusar karanfil
Kurşunun adres aramadığı
Sıcak saatlerde

Kaçak düşler ülkesinin
Ekim zamanında
Sevda eker
Kül biçeriz
Bavullar boşalıp
Kollar isyan ederken

Ararken bulduğun
İlk buğulu sözcük
Gözlerimde saklıydı
Gördün
Ve
Okudun

Yücelerden yüce
Pirim şahım
Kadim gönül
Ferman bekler
Akıl yarım
Us yitik

Ay başıdır
Alem söylenir
Ademdir
Acıya dillenir
Kıştır ayazdır
Soğuğundan

Uyumuş uyanmış
Uykuya doymamışım
Üşümüş donmuş
Bir günden bir güne
İliklerime kadar
Koynunda çözülmemişim

Pencere
Kara boyanır
Sokak
Kire pasa
Çamura
Sahipsiz çeteciler