Yenicami'de ikindi
(Figen Boztaş'a)
Tel çerçeveli gözlüklerindeki
Buğuyu giderip
Çeperleri kızıllaşan
yeşerti
Koskocaman bir
Isırık aldığın elmanın
Tadının coşkusunda
Güdük düşlerini
YILGIN
kuşların
telaşlı çırpınışlarından
fırtınanın yaklaştığını
anlarsın da
yobaz
Bırak şimdi
Havaya yumruk
Sallaya sallaya
İnsansever insanlara sataşıp
YOL
öfkeli simsarların
yolunu kestiği otobüste
uzak memleketimin
ağır yükü omzumda
yolcu
Bilinmezliğin çekici gücünün
Ne zaman beni ele geçirdiğini
Anımsamam mümkünsüz belki ama
Kapkara olması gereken
yolcu
Güneşin doğumunu beklemeden
Geç kalmışlık telaşasıyla
Yıllardır adeta yapıştığı
Kolları eprimiş koltuğundan
YOLCULUK
hazır değilim bu yolculuğa
geride yapacak çok işim var
toprak ana
yavrusunu bekler gibi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!