seher vakitlerinde doğuyor gözlerdeki sevdalar aşklar
kimsenin bilmediği kuytu köşelerde sabahlıyor ela gözlü kızlar
siyah saçlı esmerimsi yüzler aldatıyor ay kesiği gecelerde
kimse görmüyor kimse bilmiyor acı çeken elleri
vucut vucutla birleşiyor sokak başlarında
kahpe dünyanın nazarını güçsüz kızlar çekiyor
Dört duvar arasındayım
Bir ben varım birde umut bekliyen mahkumlar
Duy sesimizi gardiyan duy duy haykırışlarımızı
Girmek istemiyoruz ışıksız hücrelere
Hasret kalmışız hürüyete gökyüzüne
Gece sarmış dört bir yanımızı
Gitti.
Oysa ne büyük özlemdi
Öyle göçmen kuşlar gibi değil vuslata erercesine
Sessiz, sedasız bir yok oluş içinde,
Gitti
seni seviyorum demek çocukcadır
seni seviyorum demek mahsumcadır
seni seviyorum demek bazen kıskanmaktır kimi zaman susmaktır
seni seviyorum demek gitmiyorum yanındayım demektir
seni seviyorum demek bir bakıştır anlayana
seni seviyorum demek tebessümdür
Sana gelen yollar kısaydı
Bitmesin istedim sonu hüsrandı
Acımla kederim şarkılara karıştı
Adın şanındandı sen Rukiyeydin
Rüyayı deryada bulunmaz bir ateştin
Dilimden düşmeyen şarkım
Kalemimin ucunda şiirimsin
Sen benim alın yazım ilk nurumsun
Son bakışım kalbimin rotasısın
Yüreğimde büyüttüğüm aşk
Parmaklarımın ucundaki şiirimsin
Minik bir kızdı gülümsüyordu
babası gezdirmeye götüreceğini söylemişti
annesi giydirmişti en güzel elbiselerini
küçük kız beyazlar içindeydi
yüzünde güller açıyordu zavallının
bilmiyordu diri diri toprağa gömüleceğini
nameler senmişsin fotoğraflar sen
adını buğulu camlara yazıyorum düşüncem sen
bakışlarını silip atamıyorum haykırışlarım sen
gecedeki en çok parlayan yıldız senmişsin doğan güneş sen....
seni anımsatır baktığım her yer her yer senmişsin açan gül sen
ağladığım geceler senmişsin baktığım uzaklar sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!