Yusuf Dayı
Güzel bir insan var yaşadığım köyümde, anlatırlar gençliğini bir elinde balyoz, kucağında yaptığı taş iyi taş ustasıymış eskiden.
Yakışıklı hem de çelik gibi bir vuruşta çakarmış çiviyi, evlenmiş olmuş çocukları yalancı dünya hali, almış eşini elinden dağılmış yavruları.
Şimdi yalnız ve yaşlı, umutsuz bakan gözleri, titreyen elleri kirli gömleği bir birinci bir kibrit, Gürbüz'ün yaşıyor dayısı ölümü özlemiş gibi.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta