Kime ne; Bu benim sevdam
İster ağlar ister gülerim.
İster koşarım kırlarda dilediğimce,
İster kapanır kalırım zindan odamda
Sevmek kolaymı öyle,
Hep dikenli yollar.
Bugün yine havan yok, puslu, sislisin.
Ağlamışsın dün gece söyle nedir derdin.
Benim olmaktı dileğin,oldu işte benimsin.
Yoksa pişmanmısın, benim olduğun için.
İSTANBUL.
Çamlıcanda bir hüzün,Fatihin üzgün.
Sende açtım gözümü Dünyaya,
Sende aşık oldum ben Hülyaya,
Sende tanıdım Güneşi,Ayı yıldızları.
Sende kaldırdım ellerimi semaya.
Sende yaşadım aşkların güzelini,
Sende içtim acının en zehirini,
Ben,kendim dediğim.
İçimdeki yalnız kişi o ben.
Ne sevda var yaşadığım,
Nede yaşayacağım
Ben bu kişi değildim..
Mavilerun mavisi
Kara deyiler sana
Yazdun kara yazıyi
Sen canumun canina
Suyun serindur suyun
Köy denince aklıma bahar gelir.
Yeniden uyanış umut ve heyecan verir.
Sürülür bahçeler tohumlar dikilir.
Soğuk diyarlardan leylekler gelir.
Köy denince aklıma yaz gelir.
Küçücük dünyasında mutlu olurdu.
Mala,mülke meyli yoktu babamın.
Cebinde parası olmasa bile.
Her zaman başı dikti babamın.
Bugün bulduğunu bugün yer idi.
Nenemin, dedemin ilk göz ağrısı
Nur topu gibi geldin mi halam
Cennetlik kadın Zeynep ninemin
Kundakladığı Cennetlik halam,
Onbeşine girmeden yuvamı kurdun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!