Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Dört tarafı orman ile çevrili,şirin bir orman köyünde dünyaya gözlerimi açtığımda hayatın beni şiir yazabilecek bir konuma getireceğini asla düşünemezdim.Kaderin bir cilvesi olarak küçük kente indiğimde başka açtım dünyaya gözlerimi...İlk gurbet yıllarım başladığında kaderin sınavını verir iken henüz dokuz yaşındaydım.Çilelerin duygusunda bir demir gibi kızdırılıp yoğunlaşırken duygularda yoğrulup hislerde dövülüp şiirde tava gelebileceğimi nereden bilebilirdim ki...
...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!