Yürüyüş Gözlemleri Şiiri - Adnan Deniz

Biriketten yapılmış duvarın üzerinden kollarını uzatıp özgürlüğe kaçmaya çalışan bir mahkûm gibi uzayıp gidiyordu, evin önündeki çardağa tırmanmış asma.
Yol kenarlarında açmış beyaz kır çiçekleri, güzelliklerinin tüm farkındalığıyla hafif bir rüzgâr esintisinde bir o yana, bir bu yana sallanıp duruyordu.
Sıcak bir yaz akşamının hafif ter kokulu insanları, yıllarca birikmiş ve üzerlerine çöreklenmiş kilolarından kurtulmak istercesine ağır ağır yürüyor; yüzlerindeki hayallerin mutlu yansımasıyla beliren tebessümlerle hareket ediyorlardı.
Elma ağaçları henüz yeşilimsi renklerdeki elmalarla, incirlerin ham meyveleri ise gelecekleri hakkında öyle hararetli bir konuşmaya dalmışlardı ki yanlarından geçenlerin ayak seslerini bile duymuyorlardı.
Yolun kenarından akan kanaldaki su bütün iştahıyla akmaya devam ediyor, güneş yavaş yavaş yerini karanlığa bırakırken köpek havlamalarıyla birlikte yeni bir yaşama hızlı bir geçiş başlıyordu. Yine bütün müzik çalarlardan “Geceler” şarkısı yükseliyor, her yanı kaplıyordu.