Belkiler, le yol alıyor adımlarım
Ayakkabım da ki çamurlar bile,
Koptuğu yere geri dönemiyor
Yeni mekânlar ediniyor kendine
Tıpkı sendeki seninle ben gibi
Şimdiki düşler heyecan vermiyor
Eskiden yatağıma uzanıp uzanmaz,
Gözlerimi kapatıp düşlere dalardım
Düş kuracağım için heyecanlanırdım
Sabırsızdım nerden başlasam diye,
İçimdeki sesle yarışırdım türlü, türlü
Sana varmanın yollarını arardım
Bin bir düşünce büyük heyecanlarla
Şimdiyse düş kurmak hayal oldu
Gözlerim kapanmıyor düşlere
Yastığıma yorganıma sarılamıyorum
Sımsıkı hayata ne hayallere sığınamıyorum
Gözlerimi kapamaya korkar oldum artık
Hayallerin kandırmadan başka bir şey olmadığını
Anladım artık farkına vardım yalanın
Yapacaklarını anlatma yap göster çünkü
Her adım bir silah her söz bir kurşun gibi
Saplanıp kalıyor YÜREKTE…
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta