Yürek özünde Şiiri - Derya Avşar

Canım sevgilim...
Gecenin karanlığı çökmüş üstüme,
Ay gibi doğmuş yüzün gökyüzümde.
Bir gül bahçesi açmış yürek özümde.
Sessiz çığlığın çınlıyor içimde...
Ah be gülüm;
Çekip gidersem eğer ansızın,
gidersem solar mı mahsun yüzün?
Sana dair hiçbir şeye doyamadan,
bağı çözülemez ayaklarımın.
Eğer gidersem, gökyüzü karanlıkta kalır,
yıldızlar affetmez beni bilirim.
Dokunsam bütün gül bahçeleri solar,
Dağlar yıkılır, gökyüzü ağlar.
Canım sevgilim...
İçimden kopartırsam seni,
O' aldığım son nefes bile haram olur.
Sığdırırım belki dünyayı içime
Ama sığamam dünyanın içine...
Korkularım çekip gitmek değil,
senin bensiz kalman, yaşama küsmen olur.
Gömdüm seni yüreğime sevgili
seni gözlerime resim yaptım
yürüdüğüm gölgeme kattım.
Oysa beni sende gömmeyi istiyorum.
Canım sevgilim...
Eğer ansızın çekip gidersem,
sen bensiz de yaşaya bil diye...
Ömrünce nefretine razı olurum
karanlığa gömülürüm, cehennemi yaşarım,
Ama hüzünler çökmesin, çökmesin üstüne
solmadan çiçekler açsın yürek özünde...
yüzün hep gülsün hayalî gözümde büyüyenim.
hadi yine yeniden gülümse...
çiçekler açsın gül yüzünde
beni topladım avuçlarına bıraktım
Son bir veda ile ..
hayatım bir bütün yanlız senin ellerinde...