Bir haykırışın yankı bulduğu
Çıkmaz sokakların “harap duvarlarında”, zaman;
Gönül bahçelerimizin o en eski
ve en köklü hatıraları “ağaçlar” kadar, uzak…
Unutmuşuz yüreğimizden akıp giden dostluk nehirlerini
bir sevda barajı koyamadık önüne
ve bir kıvılcım dahi oluşturamadı;
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Unutmuşuz yüreğimizden akıp giden dostluk nehirlerini
bir sevda barajı koyamadık önüne.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta