Bulutlar ağırlaştığında göğsümün üzerinde,
Ve hayatın sağanağı başladığında ansızın,
Kendi içime açarım, sessiz ve mahzun,
Yüreğimin şemsiyesini.
Altında bir sığınak, bir gölge, bir an,
Dışarıda fırtınalar kopsa da durmadan,
Benim dünyamda diner her fırtına,
Yüreğimin şemsiyesi korur ruhumu,
Eskimeyen hatıraların ve umudun huzurunda.
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 09:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!