Yüreğimin Mezarı

Seni sol yanıma gömdüm;
oysa kabristan değildi benim yüreğim…

Şimdi mezarında
hangi çiçek açar, bilmem.
Ben, senden hatıra kalan
bir gül kurusuyla kaldım.

Biraz toprak rengi,
biraz gül kırmızısı
kaldı yüreğimde…

Söylesene yar,
sen hangi yürekte açarsın çiçek?
Bir kalbe gömüldükten sonra
ne iz kalır senden ?

Ben seni gömdüm,
ama bitmedi ölümün bende.

Yüreğimde faça açıklıyor,
sen aklıma geldikçe yüreğimde ;
kan akıyor…
sen kalıyorsun
yüreğimin mezarında.

Ne garip bir ölüm bu;
ne sen tamamen ölüyorsun,
ne ben yaşayabiliyorum.

Seni sol yanıma gömdüm,
ama ölümüm bile
seninle…

Ben seni değil,
kendimi gömdüm
sana.