Ayrılığın Burcundan Şiiri - Özdemir Aydın 2

akşamın kızılında yüreğinden öperken
gözlerin gözlerimi beste beste örerken 
dudağın bal şerbeti, kadehimi özlerken
ayrılığın burcundan cana ateş düşürdün

seninle koca ömür, bir hayat düşünürken
soramadım nereye, içimde kış üşürken
şehir senle boyandı afakla gülüşürken 
ayrılığın burcundan cana ateş düşürdün

şu feleğin kurşunu şakağımdan öperken 
aşka niyet etmiştik, bülbül gülü sularken
sebebsizce bakıştık dilde hece susarken
ayrılığın burcundan cana ateş düşürdün

olmayan sabahların gün doğmazı fecirdin
bir kase bade idin, yudum yudum içirdin
ben Yusuf, sen Züleyha, yıllarımı bitirdin
ayrılığın burcundan cana ateş düşürdün

senden sonra her gece ayrı bir kalp çatlattım
feryadımı duy diye âsûmanı çınlattım
umarım bu sözlerle vicdanını sızlattım
ayrılığın burcundan cana ateş düşürdün