Yokluğunda nefes alamayan yüreğim,şimdilerde yaramaz bir çocuk gibi. Dur durak bilmiyor. Hele ki geceleri,sabahları seni görebilmenin heyecanıyla,ne kendi uyuyor,ne beni uyutuyor...
Ta ki,seni O’na anlatana kadar. Öyle hoşuna gidiyor ki,dinlerken kendinden geçiyor.
Dün gece senden bahsettim yine O’na. Görmen lazımdı,senin hayatıma girişinle adeta yaramaz bir çocuğa dönüşen şu yüreğim,adını duyunca dünyanın en uysalı kesiliveriyor…
Önce gözlerini anlattım. Baktıkça şükrettiren,derinliğinde kaybolup gittiğim o gözlerinden…
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta