Yokluğunda nefes alamayan yüreğim,şimdilerde yaramaz bir çocuk gibi. Dur durak bilmiyor. Hele ki geceleri,sabahları seni görebilmenin heyecanıyla,ne kendi uyuyor,ne beni uyutuyor...
Ta ki,seni O’na anlatana kadar. Öyle hoşuna gidiyor ki,dinlerken kendinden geçiyor.
Dün gece senden bahsettim yine O’na. Görmen lazımdı,senin hayatıma girişinle adeta yaramaz bir çocuğa dönüşen şu yüreğim,adını duyunca dünyanın en uysalı kesiliveriyor…
Önce gözlerini anlattım. Baktıkça şükrettiren,derinliğinde kaybolup gittiğim o gözlerinden…
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta