Ne zaman çocuğumu parka götürsem,
Cıvıl cıvıl oynayan çocukları görsem
Çocuğumu oyuncaklara bindirsem
El ele tutuşup sokaklarda yürüsem
FİLİSTİNLİ ÇOCUKLAR DÜŞER AKLIMA
YÜREĞİM SIZLAR İÇİM KAN AĞLAR.
Kan gölüne dönmüş
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta