Yunusça Şiiri - Ahmet Yıldırımtepe

Yunus derler adıma, gezerim bucak bucak
Nerde bir garip varsa arar bulur şu gözüm
Sevgi tohumlarını saçarım kucak kucak
Doğruluk üzerine inşa edilmiş özüm

Nice diyarlar gezip nice yollar aşarım
Nehirler gibi coşup, deniz gibi taşarım
İlim meclislerine yalın ayak koşarım
Cehalete çekilmiş keskin kılıçtır sözüm

Tembelliği hiç sevmem, hem okur hem yazarım
Aslı olmayan sözü konuşana kızarım
Sevda olur, aşk olur yüreklere sızarım
Pembe çicekler açar, hazanı bilmez güzüm

Ümitsizliğe yer yok,hâk yolu benim yolum
Kötülüğe her daim kalkan olacak kolum
Sözüm beyaz güvercin, bense fani bir kulum
Yunusça inleyecek ebedi garip sazım

Lisanım Hâk'tır benim katamam ona yalan
Her harf bir altın olsa katiyen etmem talan
Boşa konuşmaktansa mezara girsin kalan
Huzur-u ilahî de ak olsun yeter yüzüm

Ahmet YILDIRIMTEPE