Yunus Özerdem Şiirleri - Şair Yunus Özerdem

BİR KADIN ÖLMÜŞ BUGÜN____________

Bir kadın ölmüş bugün
Dertten tasadan
Bir ocak sönmüş....
Ardında kalansa

Bir şiir dinlemeni istedim benim şu tıknaz boğazımda düğümlenen kırklı sesimden.
Bir şiir okumalıydım, sana yazdığım kara tahtaya mahkum şişman parmaklı elimden.
Bir adaya hapsolmuş upuzun yeşil etekleri ile Beşparmakların rüzgarlı tepesinden.
Bir şiir dinlemeni istedim Afroditin saçlarından dalga dalga köpük köpük kahve kokulu dudağımdan.
Öpülesi elleriyle şerebete bulanmış hellim kokuyordu dizelerimde desibeli düşük nefesim.

Bir şiir düşle bu gece
Oturup yaz hece hece
Ağlatmasın hiç bir tümce
İçinde aşk olsun lakin
Ayrılıktan söz etme
Bilmezsin ayrılığı sen

BİTTİ BİTECEK__________

Çamaşır attım
Sabah makineye
Bitti bitecek
Sen yoksun ya

Soluksuz bir şiirin karadeliği gözlerle
Akan zamana inat yaşlanıyor mısralar
Soluk soluğa nefessiz biri ölmüş gibi
Ama sadece -miş gibi kademsiz
Upuzun bir yoldayım evrenin sislerinde
Boğuyor duman duman terkedilmişliği

Gökkubbe delinse altınlar saçsa
Altında ezilecek çok canlar kalsa
Yırtılsa tüm bulutlar al kanlar aksa
Devrilmez bozkurdum Türklük devrilmez

Yerküre çatlasa da kızıla boyansa

Gozleri firildak siyah bıyık kaytan
Deyiverin bana dostlar bu ne ayaktir
Yuzu melek gibi icindeki seytan
Soyleyin bana dostlar bu ne uyaktir

Vekalet vermisler insanligimı yiksin

Pek çok hayaller kurdum seninle
Kurdurtma ne olur!
Çek valizini git dünyamdan
Uykularım bak delik deşik seninle
Git! ! çek git usulca hayatımdan
Hani derdin ya sen ben ölmeyiz

Zaman imbiğiden
Damla damla süzülen
Bir şiirsin sen
Beni sarhoş eden
Gözlerimden
damla damla süzülen.

Denizi koy gönlüne,
Masmavi gözleriyle...
Simit kokan gülüşünde,
Bir çay demle kendine...
Kafesle dumanını,
Üfleyerek yarına...