Rab’bimizden korkmayan insan denilen canlı,
Hayatı zehir eden yaşadıkça hep zanlı…
Bir yunus balığına tüfekle saldırılmış,
Merhamet katledilmiş Rab’bimden korkulmamış…
Elimizde tüfekler biz ne mikrop olmuşuz,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta