Sen; İlkbaharda açan gül goncası,
Ben, Sonbaharda dökülen hazan yaprağı,
Sen; İçimi ısıtan yaz sıcağı,
Ben; Kışın üzerine düşen kırağı,
Ve işte bu kadar net; İkimizin farkı
YULİANA....!
Ben hep oldum olası, korkarım birisini,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta