Yüksel Uca Şiirleri - Şair Yüksel Uca

Takva, edep, hayâ, iffet
İhlas, adalet, mürüvvet
Hilim, muhabbet, uhuvvet
İmanın meyveleridir

Zikir, şükür, hamd, kanaat

Herkes her konuda uzman
Nafile okuyup, yazman
Neyi değiştirir kızman
Adam diyor "Ben haklıyım,
Hepinizden akıllıyım”

Mümin hakka boyun büker
Tarlasına hayır eker
Bilmez oyun, yapmaz hile
Arı gibi saf bal döker

Âlim ilimden alır haz

Fitne ateşini yakar
Kendisi uzaktan bakar
Nice ocakları yıkar
Bela getirir münafık

Kâfirden daha da beter

Oğlun der ki; "Bize gelin"
Sesini çıkarmaz gelin
Bayramda da öpmez elin
Yüzüne bakmaz gelinin

Ta önleye kadar uyur

Günahlar her yere sirayet etti
İffet, edep, hayâ utanma, gitti
Sevgi, saygı, vefa, merhamet bitti
Kalpler hırsla, kinle doldu çok yazık

Desinler, suizan, gıybet yayıldı

Sırtıma yükledin gamı
Hüzünlenme gül diyorsun
Yıktın başıma damımı
Sokaklarda kal diyorsun

Beni diri diri yaktın

Maruz kaldığında zora
Başın düştüğünde dara
Derdine olursa çare
İşte odur hakiki dost

Hakikati söyler ise

Tarlasına hayır eken
Arı gibi saf bal döken
Yalnız San’a boyun büken
Kullarından eyle bizi!

Rıza çizgisinde kalan

Hürmet, sevgi, saygı bitti
Güven, itimat bozuldu
Her şeyin dokusu gitti
Sebze, meyve, et bozuldu

Basit şeyden küsülüyor