Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ankara sisli yollar boşalmış
Selamsız sabahsız kalmış
Hava ayaz

Kul Nimet bunu da bir kenara yaz
Onun arabası parası var tatilde

Kimine göre beyaz zambak, kimine göre

Ne kadar beklesen de o gelmeyecek dedi kendine adam

Heykeltraş elinden çıkmış gibiydi kadın-yola çıkmış geliyordu-ta ki kalbine kıskançlık şüphesinin düştüğü ana kadar
Devasa bir görüntüyle tüm meydanı dolduruyordu varlığıyla

KİM Kİ

yoluma ışık tutan da kim
bir evsiz ıslak kaldırımlarda yatan
ışıklı bir yoldan göğe yolculuk
şaffaf bir el ki elimi tutan

Yazarak atıyorum fazlasını bilginin,
Kim demiş ki çoğu zarar,
Sevginin.
Aşk bir sıtma hali,
Devası kinin.

Kınalı kuzum

-Ben birini arıyorum evladım buralarda olduğunu söylediler

Şöyle akça pakça bir kızdı
saçları sırma-gözleri deniz

Hep türkçe'den çıkıyorum yola, matematikten bocalıyorum;
yol boyunca çıkmaz sokaklar

öfkelenince bir hışımla seni benden çıkarıyor,
bir daha toparlayamıyorum.

Senmiydin hergece uykumu bölen
Semiydingizlice rüyama giren
Onyedi yaşımın neşesi sendin
Uykunun kollarına sarıldığımda
Nazsız sitemsiz geliverendin
Bir peri bir melek kadar güzeldin

Bahar ve kır


yağmurlu bir yaza yeminli mi bulutlar
bulutlar ki bahçelerimizden çalan güneşi
buralara kuşlar konmaz çiçekler üşür

Gel gel gel gel gel de kır inadını
kimdi söyle yakan canın yandı mı
bu defa kendimi çektim sigaya
sonmurtarak bakmıyorum aynaya

'bir daha olmaz

kış güneşi

Bir solukta kar yağıyor özlemlere
Yol çekiyor birilerinin gözleri
Hızır mı Noel baba mı gelecek
Diye beklerlerken