Ne çocukluk bildim ne gençlik bildim
Bilmemki dünyaya ne diye geldim
Ne ağlaya bildim ne güle bildim
Karanlığı çökmüş akşam gibiyim
Günlerimiz geçti türlü çileyle
Aksın göz yaşlarım sel olup gitsin
Mezarımda otlar dikenler bitsin
Rabbim günahımı silsin af etsin
Ezrayil sineme çöktüğü zaman
Mevlam yardım etsin tutsun elimden
Gözünü sevdiğim dilber
Al başımdan bu sevdayı
Bana zulüm etme yeter
Al başımdan bu sevdayı
Girdin kalbime gönlüme
Suya susamış topraklar
Bulunmaz kiraz dudaklar
Söndürür nice ocaklar
Gönül aldanma aldanma
Yaparsın o cilvelerin
Kurudu yaprağım,kurudu dalım
Onu da yeller aldı götürdü
Bir güzele gönül verdim ezelden
Onu da eller aldı götürdü
Kalmadı güzellik, kalmadı gençlik
Gecesi gündüzü belli olmayan
Yüzünden alın teri damlayan
Verdiği emeğin hakkın almayan
Alın teri döken emekçiyiz biz
Galeride bir ömürü geçiren
Ne karaymış alın yazım
Ben bir murat alamadım
Eller muradına erdi
Ben bir yuva kuramadım
Kader kesti yollarımı
Derya deniz doldu taştı
Çare olmaz susuzluğa
Utanacak yüz kalmadı
Alışmışız arsızlığa
Ac olanda doyan da bir
Gözüm yoktur yükseklerde
Al İstanbul senin olsun
Her an başın girer derde
Al İstanbul senin olsun
Huzur var doğduğm yerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!