Yukarıya Bakalım Şiiri - Arıkan Akar

Bir kuştuk yavrucuğum
Açarak beyaz,geniş kanatlarımızı
Zaman geçiyor
Biz barbar kentlerin üstündeydik
Toprak çatırdadı
Çatılar uçtu
Kurudu sütler,göğüslerinde annelerin
Ve biz yeryüzüne indik
Duyguların maden yatağına

Bu ,bir düşmüş
Yarı ölü
Yarı çıplak
Gökyüzü bize hasret
Biz gökyüzüne

Sana olan sevgim
İşlediğim bir suç gibi ezmekte beni
Ne zaman aynaya baksam
Hangi yüz bana bakar diye sorarım,çehremdeki yaşlı imgemle
Hangi ışığın yansımasından kopup da uğradın aynama
Karanlık gecelerime ortak olan avuçlarını
Gökyüzün’ de buz ağızlı bir tomurcağa üleştirdim

Bilmezdim aşkın yazgısını
Uzayıp giden zamanı
Sevinçleri
Acıları
Kederden " bir ögretmen" bana ve kuşlara fildişinden taşlar kurar
Kıtaları, okyanusları çizer
Bilmezdim mutluluk gökyüzünde
Bilmezdim mutluluk gül yüzünde
Bakamadım tarihin doruğuna

Biz gökyüzüne hasretiz
Gökyüzü bize hasret