Bu dünyanın, mutluluğunda bile,
Acıları yaşattılar, viran oldu gönlüm,
Yıllardır hiç gülmeyen, hayatı çile,
Dertlerin avuttuğu, bir kula döndüm..!
Çıkmaz yollara düştüm, her bir adımda,
Mutluluğun gölgesinde, acılar eser,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta