Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Tebrikler üstadım
kutluyor ve
selamlar yolluyorum.
Şimdi... 'Hem gurbet, hem Leyla...' İkisini Mecnun bile taşıyamamış, bizler nasıl taşıyalım?
Çok hoş bir beyit... Kutlarım Bilal Bey...
tebrikler
Çok şık bir beyit...Saygıyla kutluyorum sayın şair...
Güzel bir paylaşım. Tebrikler.
çok güzeldi yazan yürekleri kutlarım
Yükü Leyla olmayan mısra ki neye yarar..
Keyf olsa Leylasız gün, vallahi ömre zarar.
Şiir kısadır belki ama içinde çok şeyler barındırır şiiri yazan onları görüpte yazmıştır zaten, önemli olan okuyanında görebilmesi, yoksa kısaydı uzundu der geçer. Ben şahen çok beğendim bu güzel şiiri harika ve yürekten alkışlıyorum çünkü yazan ne yazdığını bilerek ve görerek yazmış yüreğine sağlık değerli kardeşim kalemin daim ilhamın bol olsun saygılar tam puan.
Not. bir arkadaşın yorumu nedeniyle içeriğe girdim beni anlarsım dilerim
yoksa şiirine yapılan bir eleştiri değil saygılar selamlar
Yine harika bir beyit, değerli yüreğinizi kutluyorum.Saygı ve Selamlarımla
Baktım ki güneş konuşur ayla,
Bana da dense konuş Leylayla,
Leyla önünde bin bir edayla,
Abandım yere, ben bu yarayla.
yüreğine sağlık Bilal abicim...
aslında yorumları ümraniye jüri üyesine yaptırmak lazım çünkü onlar bu işi çok iyi biliyorlar (!)
yaklaşık 5000 şairi gözlerinin içine baka baka ahmak yerine koyup bu şiirler ilk üç dereceye layık değil diyeniliyorlar..
şayet ödülü verecek durumları yoktu ise kimse ödül istemezdi keşke bizleri rencide etmeselerdi(=;
Bilal abicim sayfanda bunları yazıp seni üzmek istemezdim ama inan çok doluyum..
saygı ve sevgi ile..
Bu şiir ile ilgili 96 tane yorum bulunmakta