Buhranı seyreyle tanı bani.
Söz verip de duran kaldı mı ki?
Bir ömür diyen nerede, hani?
Zindan da mahsur, bitap can kaldım.
Dilden düşenle içimde yangın.
Gayrı gönül yorgun kalem bitkin.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta