Usul usul titreme ve sessizlik;
Ürkek gözlerinde hüzün dolu…
Gece, soğuk ve kimsesizlik;
Kaybedenlerin yoludur onun yolu…
Her hali çekiyor onu sürgüne;
Sokaktayım… (Kimsesiz yürüyorum….)
Kimsesiz, bir sokak ortasındayım…
Yapayalnız ve kuytu gecede… yürüyorum…
Bağrım yanıyor, hüzün doluyum…
Kimsesiz sokak ortasında… yürüyorum…
S-O-N B-E-S-T-E
Son Beste
Hayatın her anı, her daim toz duman,
Buhranlar anaforunda kıvranıyor insan…
Kaybettiğim Seni Arıyorum…
I. BÖLÜM
Kanadı kırık turna gibi kopuyorum.
Hayat ağacında yalnız ben yaşıyorum.
İstanbul (…Kaybolan Tarihimiz….)
I
Her an saklanıyor simasında sevgilinin,
Yoldan çıkarır ihtiyar delikanlıları…
Hayal kurmak bile sensiz hazin,
Sarar her yanımı bir hüzün…
Kaldır yüreğindeki bu karanlığı!
Hayal kurmak bile sensiz hazin…
Yağmur düşerken toprağına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!