Ey beni en sıkıntılı anımda yücelten kadın, hasretinden ömrüm çürüdü sokağın kaldırım taşlarında, takatsizliğime omuz verdin bir çırpıda. Ellerimiz tutuştu aniden şerefine dünya dön dönebildiğince şar hoş olmak istiyorum İstanbul sokaklarında kendi halimce.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta