Yüce Ecesin Şiiri - Kasım Kobakçı

Yabancı simalar, çekmez ilgimi,
Yalnızca, adını andı dudağım,
Kelimeler, coşkun ırmak misali,
Zihnimi süsleyen, yüce ecesin.
*
Zarif edalara, aklım kaymadı,
Tatlı nağmeleri, duymaz kulağım,
Sıcak dokunuşlar, bana yabancı,
Ruhumu titreten, eşsiz nefessin.
*
Kaçamak bakışlar, benden uzaktır,
İşveli tavırlar, sahte göründü,
Gölgeler ardında, yorulmaz ayak,
Fikrimi bağlayan, mutlak gayesin.
*
Damlalar akıtıp, kahırlanmadım,
Uzak diyarlara, çekmedim sızı,
Kor ateş içinde, kavrulmaz canım,
Zihnimin temeli, yüce kudretsin.
*
Kaderin hükmüne, karşı durmadım,
Gösteriş bağına, kucak açmadım,
Yabancı diyara, adım atmadım,
Ruhumun noksanı, adınla doldu.
*
Tutku rüzgarıyla, savrulup durdum,
Viran saksılarda, solan çiçeğim,
Vah zavallı yıllar, tükenip bitti,
Zihnimin kilidi, sonsuz ışıktı.
*
Umut kervanları, yola çıkarken,
Yapraklar misali, dökülür sözler,
Kalemin ucunda, biriken yaşlar,
Sessiz mısralara, hayat üfledi.
*
Cümle deryasında, ışıldar incin,
Mürekkepten taşan, büyülü gizsin,
Mahşer sabahında, sönmeyen güneş,
Diller parçalanır, kudretin sürer.