Yüce dağlar boran olmuş, yollar geçit vermez artık,
Dışarıda kar yağıyor, içeride bahar olmaz,
Umudun rengi sararmış, hayallerse biraz kırık,
Dışarıda kar yağıyor, içeride bahar olmaz.
Yalnızlığın gölgesinde, yanar gider sönmez ateş,
Ne bir dostun selamı var, ne de doğar yeni güneş,
Kader vurdu sillesini, bulamadı gönlüm bir eş,
Dışarıda kar yağıyor, içeride bahar olmaz.
Çiçek açmaz bu iklimde, toprak küsmüş tohumuna,
Bakılmaz hiç şu dünyanın, eksiğine mamuruna,
Hasret rüzgârı estikçe, dalar ömür uykusuna,
Dışarıda kar yağıyor, içeride bahar olmaz.
Pencerede donar buğu, nefes bile buz kesilir,
Yorgun düşmüş hatıralar, birer birer hep silinir,
Sanma ki bu kışın sonu, bir çiçekle yaz mı gelir?
Dışarıda kar yağıyor, içeride bahar olmaz.
Gönül heybesi boşalmış, ne bir neşe ne bir umut,
Gökyüzünü esir almış, gitmek bilmez kara bulut,
Söz tükenmiş sükût derin, gel bu derdi artık unut,
Dışarıda kar yağıyor, içeride bahar olmaz.
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!