Çamlığa yaslanmış, hüzünlü yüzü.
Hiç gülmemiş, ağlar olmuş hep gözü.
Bağrında taşıdı bunca yıl bizi.
Bozok Yaylasının güzel YOZGAT’ı.
Hep hayalimdesin, hep düşümdesin.
Hem ekmeğimdesin, hem aşımdasın.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta