Yazamıyorum, yorum yok ölüme;
Bu filmi kim ayırmış dört bölüme?
Kimi bitmek bilmez uzun bir çile,
Kimi başlamadan kopar nafile.
Yazamıyorum, yorum yok ölüme!
Göremiyorum, ışık yok gözüme;
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Güzel ve bir o kadarda hüzünlü bir şiir okudum, tesadüfende açmıştım sayfanızı iyide olmuş. Yüreginize saglık, saygılar.
Herşeyin olduğu gibi vardır elbette hayatın bitimi... Amma geç amma erken... Tesadüf eseri şiirinizi okudum. Emekli bir çalışma kutlarım.
ölüm, yorumsuz hali ile bir muamma. herşeye olduğu gibi ölüme de insan yorum getirmek zorunda. Allah da bize her şeye yorum getirin, düşünün-taşının. düşünemiyenleri de adeta hayvan mesabesine götürüyor. nankörlükle suçluyor. ölümle ilgili şiirlerime bir göz atarsanız sevinirim. selamlar sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta