Her sabah yüzümü okşayan rüzgâr
Halimi sorar
Sen sormazsın.
Birde kalkıp döneceğim diye
Haber salarsın.
Umut mu verirsin
İşte elim, işte ayağım,
Bırakmaz ki beni yollarım.
Yaratana açtım ellerim:
Bir seni bir seni dilerim.
Tuttu beni kara gölgeler;
Ben hiç ayrılmadım ki senden,
Gözümü yumuyorum sen gözümü açıyorum sen.
Hiç darılmadım sana, hiç usanmadım senden.
Yüreğim kuş gibi seni sevdiğinden beri;
Uçuyorum göklere her gün her gece seninle.
Boynuma aşkının esaret zinciri dolandı;
Yüreğim hasretin en katmerlisine yandı.
İçtim ayrılığının acısını yudum yudum;
Buğulu gözlerle deli deli dolaştım durdum,
Bir sel gibi gözümden aktı gitti son umudum.
Bu yürek, bilmem ki bu acıya nasıl dayandı,
Yalnız kaldım!
Ne getirdiğin hediyeye elim değiyor
Ne de kokundan sürüyorum.
Vefasız olan benim;
Seni elinden kaçıran,
Dün yine baktım bendeki resmine,
İçimdeki o ateşi söndü bil!
Gerek yok artık geleceği tahmine;
Kalbimi bir başkasına döndü bil!
Muhtaç olsam da aşka sevgiye,
Çanakkale’de bir Türkü yakılır.
Şehadet üstüne.
Çanakkale’de siperler kazılır
Sen ölürsün, yerin hazır: Cennet! Kime gam;
Sensiz hayat tatsız, sensiz hayat cehennem!
Biliyorum ateşe atacaksın
Okuyunca şiirlerimi.
Yakacaksın onları da
Beni yaktığın gibi.
Ben ki
Yanacak kadar sevdiysem seni,
Ben avcı olmadım hiç!
Yüzünde bir çift gözlerinle
Ta yüreğimden
Sen avladın beni!
Ben ağlamadım hiç!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!