Yorulur Bir Gün Herşey Şiiri - Özlem Çay

yorulur işte
vallahi yorulur be ufukta bir akşamüstü,
bi su kendi yatağında.
bir deniz yorulur
gemilerin ağırlığından
gök yorulur;
bulut istilasından
kuş bakışından
kanat batışından
içine kaçan ay'dan,
yahut gün doğurmaktan
karanlık geceler ardı.
yorulur şehir,
üstüne yığılan betondan
ağaçlar kökünü duymamaktan
serçeler dalsızlıktan.
yorgun gözler kısılmaktan yorulur,
ipeksi ten kırışmaktan
astar yitirdiği cepten utanır.
yorulur el çatırdayarak çatlamaktan
asfalt yeşili özlemekten
arnavut kaldırımları unutulmaktan.
yorulur ulan balık
dalga da savaşmaktan,
akıntıya karşı yüzmekten.
çığlık çığlığa bağırmaktan yorulur emekçı
bi çocuk açlıktan
birileri nefessizlikten.
kalem yorulur, kağıt usanır
yazar dağılır
şair küser, mısra incinir
şiir durulur.
söz yerine oturmaktan yorulur
göz uzaklara dalmaktan.
mana yorulur, anlam yıkılır
adem elması kırılır
ses yatağında boğulur......⚘
.....özlemcay/

ocak/yirmi altı
22:57