Kendinden yorulur mu insan?
Yorulur.
Hem de eti ile tırnağı ile... dili, dişi hatta kemiği bile.
Yoğrulur dertlerle de, bir türlü bitmez çilehanesi.
Kendine yetmez yetemez hal alır benliği.
Sorgular bildiklerini.
Unutur sevdiklerini.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta