Yoruldum ben,
Bir çiçeği koparmadan koklayıp, topraktan sökülüp alınırcasına soldurulmaktan.
Gökyüzündeki o eşsiz yıldızı düşleyip, yerin en dibine koyulmaktan.
Yoruldum ben,
Yaşamak için umuda tutunup, umuda tutunduğum için yaşamdan kopmaktan.
Umuda tutunup umudumdan olmaktan...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




"EĞER HAYATINIZIN ZEVKİNİ VE LEZZETİNİ İSTERSENİZ Kİ- İSTEMEK İNSANİYETİN MUKTEZASIDIR- HAYATINIZI İMAN İLE HAYATLANDIRIN VE FARZ İBADETLERİNİZİ İFA EDEREK SÜSLEYİN VE DE GÜNAHLARDAN KAÇARAK MUHAFAZA EDİN VESSELAM!"- Kelam-ı kibar-
Hayırlı imtihanlar Burak bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta