Yorulduk Be Abi
Yorulduk be abi…
Artık hiçbir şey yapmak gelmiyor içimizden;
ne yeniden başlamak,
ne umut etmek,
ne de birine “belki” diyebilmek…
Meğer insan en çok da
sevdiği yerden kırılınca yoruluyormuş.
Şimdi içimizde ne bir heves kaldı,
ne de yarına saklayacak bir umut…
Ama yine de aşk var ya abi,
insanı en çok yoran da o,
ayakta tutan da…
Çünkü bazı sevdalar bitmiyor;
sadece insan, onları taşımaktan yoruluyor.
Kayıt Tarihi : 24.08.2026 16:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!