Yörük Dumanı Şiiri - Hikmet Nazlı

Anamur akşamı, turunç kabuğu gibi
Acı bir koku bırakır havada.
Seralardan yükselen o buhar, tütsü
Camlara değil, doğrudan göğse çöker.

Abanoz Yaylası’ndan inen serinlik
Yün bir gölge gibi dolaşır sokaklarda.
Aşağıda deniz hâlâ sıcak,
Yukarıda ardıç dumanı üşür.

Ah, Dragon Çayı bir de!
Yine kıvrıla kıvrıla
Gecenin suçuna karışırken
Su, taşlara çok eski bir türkü sürer;
Kimsenin tam duymadığı.

Şimdi ben yine,
Ölçüden aşkın bu ışığın ortasında
Arkalara çekilen içkin bir deniz gibi
Gürültüsüzce kabarırım.