Yorgunum Yıllar Şiiri - Zihni Derin

YORGUNUM YILLAR
​Gözümde birikmiş bin yıllık keder,
Alnıma yazılmış bitmeyen heder,
Rüzgârın önünde bir tozmuş meğer,
Yorgunum yıllar, ben candan yorgunum.

​Yokuşlar bitmedi, düzler tükendi,
Gönlümün içindeki közler küllendi,
Dilime dolanan sözler köreldi,
Yorgunum yıllar, en baştan yorgunum.

​Vefasız ellere bıraktım sazı,
Kimse anlamadı içteki sızı,
Kapladı ruhumu bir kış ayazı,
Yorgunum yıllar, bir candan yorgunum.

​Güneş doğsa bile ufkum kapalı,
Bahtım bu dünyada dünden yaralı,
Kaderin ağları hüzün sıralı,
Yorgunum yıllar, her yönden yorgunum.

​Yükledim sırtıma bunca hasreti,
Çekilmez bu hayat, dünya gurbeti,
Görmedim kimseden gerçek şefkati,
Yorgunum yıllar, bu dertten yorgunum.

Dertli ​Zihni artık, yol görünüyor,
Ruhum bedenimde çok zor duruyor,
Her nefes içimde bin bölünüyor,
Yorgunum yıllar, ölmekten yorgunum.
Yazan Şair:Zihni DERİN
ANKARA