Yorgunum doktor Şiiri - Cengiz Doktor

Yorgunum doktor,
Yorgunluğum bile yorgun...
Dizleri titriyor düşlerimin.
Çocukluğumdan kalan yaralarım var;
Hayallerimi vurdular doktor,
Umutlara aksıyor ayaklarım,
Kalbim kırık, yüreğim kanıyor doktor.
​Ve zamanın dili lâl kesilmiş...
Ben ise duvarda asılı duran
Eski bir fotoğraf gibiyim.
Kanatlarım kırık doktor;
Uçamıyorum artık denizlerin üstünden,
Güneş renkli çiçeklerimi çoktan soldurdum.
​Sanki ben bir suyum;
Yolu bana düşen mutluluklar siliniyor doktor.
Öylece geçiyorum yollardan, iz bırakmadan...
​Bir ressam gördüm sokakta;
"Aydınlığı çiz" dedim, "yanına ise beni."
Yüzümdeki hüzün sildi aydınlığı doktor.
Rüzgâr dokunmuş saçlar gibi dağınığım,
Yırtılmış defter sayfaları gibi dağınığım.
​Duysa sesimi, gelse canemin, toplansam...
Bulsam kendimi mutlu bir yaşamın göğsünde, canemin.