Yorgunum çok yorgunum.
Yüreğim, göç mevsiminde.
Her gelen bir çizik attı kalbime.
Dostmuş, akrabaymış , arkadaşmış.
Yalan tabiki yalan, her kes çıkarınca seninle.
Koca koca dağlar yıkıldı üzerime.
O yıkıntıda kalan, yine ben oldum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta