ağzımdan köklerini kusacak sanıyorum
tepesinin üstüne dikiliveren sevdam
bu ne yalnış zamandır ondan utanıyorum
gözleriyle gağ gibi yıkılıveren sevdam.
nereden gölgelenir senin arşında kalan
sende yalansın oysa.belki bu sevda yalan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta