Yorgun Satırlar Şiiri - Özge Bilgeç

O kadar yoruldum ki
Bir maske ile savaşmaktan
Gerçek yüzünü bilmediğim
Bildiğimi sandığım
Bir kaprise bulasmaktan
Yoruldum kilitli kapılardan
Cüssesiz anlardan,insan sandıklarımdan
Kendi zanlarımla çarpışmaktan..
Zavallı zihnimi yormaktan
Beklemekten, tahayyül etmekten
Sanmaktan yoruldum..
Birden biten günden
Hiç bitmeyen geceden,
Kuvvetini bilmediğim rüzgârlardan
Çaktırdığı şimşekten , güçlü sesinden
Eşinden, otagindan,gelmişinden, geçmişinden
Yoruldum tüm varlığından..
Gidiyorsan şimdi git
Kalıyorsan şimdi.
Oluyorsan, olduruyorsan şimdi.
Ya çağla bana,ya akıt kendini deryaya.
Gelgit akıllım,azraille savaşmandan
Her kıyıya yanaşmandan,
Kendinle küsüşmenden yoruldum..
Yüzünün yarısını görmekten
Yarım kalan masallardan
Kıyamadığım senden
Kıramadığım benden,
Hatta özlemekten, özlemeyi bekletmekten.
Sondaki selametinden bile
Yoruldum..