Uzun zamandır yürüyordu, kadın artık,
İyice yorulmuştu.
Ayaklarındakin den daha ağırdı,
Yüreğindeki yorgunluk, durdu ve,
Etrafına şöyle bir baktı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta