Karanlık dünyada ışığım olurmusun anam
Bugün sana hasret kaldım
Zor gelir duy sesimi yüreğimde hasretin var
Yorgun düştü yüreğim beklemekten
Bitsin derim hasretlere anam hayatı doya doya yaşayamadım
Acılardan tükendi yüreği kahrolu hergün anam
Uykular girmiyor gözlerime sensizlikten
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta