Sensiz içtiğim suların tadı yok, yaşanan aşkların adı yok.
Gündüzlerin gecelerden farkı yok, sensiz dünyam karanlık, kapkaranlık.
Sahiller sensiz, dalgalar sessiz, plajlar soğuk, güneş sensiz.
Ben sensiz, ben sessiz, ben vurgun, sen yordun, yoruldum sevdalardan.
Yordun sevdalardan, yordun aşklardan, yordun bu hayattan bıktım yaşamaktan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta