Yordular ustam
Dik yokuşlarda nefessiz koydular
Nefes olduklarımız
Dünya kadar yükü sardılar üstümüze
Tutamadı belimiz
Taşımayadık..
Üstelik çıplaktı ayaklarımız
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta