Yordular beni Şiiri - Ali Yücel

Ne bir gönüle girdim, ne yar bildiler,
Her kapıdan, her eşikten kovdular beni,
Daha ilk celseden katlime karar verdiler,
Asarlar sandım, kalbimden vurdular beni.

Sürgünden sürgüne gezdim dolandım,
Her gün biraz daha bezdim dolandım,
Okuduğum yetmedi, yazdım dolandım,
Yorgundum, daha da yordular beni.

Aklım muzdarip oldu bu yolculuktan,
Hayallerim zihnimi terk etti çoktan,
Sokaklarda koşturan çoluk çocuktan,
Halimi bilmeyenden sordular beni.

Çeken anlar, düşen bilir bu derde,
Muhtaç eder mert olanı namerde,
En karanlık gecede, en kuytu yerde,
Ne kadar gizlensemde, buldular beni.

Cevabı kimde saklı, nasıl ve neden,
Birbirinden habersiz ruh ile beden,
Yeşermek şöyle dursun, filizlenmeden,
Ezdiler, çiğnediler, yoldular beni.

Koynumda nice yılan, çıyan besledim,
Çok hainlik gördüm budur mesnedim,
Bağırdım, çağırdım, imdat istedim,
Ne gördüler, ne duydular beni,