Şimdi dilim
bir sağır türküsüdür,
çehreme vuran mertebem
hayatın küsküsüdür.
Neler gördüm
ne hikmetler öldürdüm;
gözlüklerimi yasladığım
şu çatılı kaşlarım
gözlerimin süngüsüdür.
Şimdi ayakkabılarım
ayaklarımın kabuğudur,
yürüründeki zamanım
ihtiyarlığımın korkusudur.
Zemin durdu önümde
ne çabuk yoruldum...
Sırtımdan uzanıp önüme düşen
şu ihtiyar başım
çocukluğumun yontusudur.
Kayıt Tarihi : 6.05.2026 14:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Artık o heykel neye benzerse...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!