kalbimi acıtan hisler içinde
yine yönümü ben sana çevirdim
her şeyi saran o sisler içinde
berraklık sarayı canana geldim
bir tek aydınlığım sensin diyerek
bana o en yakın cansın diyerek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta